Lamaðist, spurði Hugrún.
Já, sagði Ella Stína.
Fórstu þá í hjólastól.
Já, en það vildi enginn rúlla mér.
Þögn
Gastu ekki rúllað þér sjálf?
Rúllað mér sjálf!
Já.
Hvert hefði ég átt að rúlla mér.
Hvert hefði einhver annar átt að rúlla þér.
Bara þangað sem hann vildi.
Og gera hvað?
Bara það sem hann vildi.
Er þetta svona sterkt afl.
Hvað?
Masókisminn.
Já. Og líka sadisminn. Þetta er sterkt myrkur sem togar í mann.
En ef maður er bara í jafnvægi?
Ég hefði rúllað mér framaf. Ég sofnaði bara.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment